Akcja toczy się w czasie niemieckiej okupacji. Są opisywane rzeczy dziejące się w szkole, w której są uwięzieni ludzie wywożeni na roboty do Niemiec. Na ulicach odbywają się łapanki. W składzie materiałów budowlanych przebywa Żydówka, która uciekła z getta oraz pani doktorowa. Żandarmi handlują ludźmi uwięzionymi w szkole. Pani doktorowa zatrzymała się u swojego znajomego prowadzącego firmę budowlaną.

Jest zimowy wieczór, a w firmie budowlanej odbywa się wesele. Sklepikarz oszukuje w sklepie, aby zyskać pożywienie dla swojej rodziny i w ten sposób żyje. Firma budowlana dokonuje licznych lewych transakcji z Niemcami i handel z gettem. W firmie tej przebywa stara pani doktorowa, która jest uciekinierką z getta. Czeka ona na córkę wraz z zięciem, którzy mieli do niej dołączyć. Pewnego dnia dowiaduje się, że nie mogą oni opuścić getta i podejmuje decyzję powrotu tam. Pracownicy firmy nie rozumieją decyzji doktorowej. Nie chcą słuchać jej opowieści o sytuacji w getcie, gdyż nic ich to nie obchodzi. Kierownik uważa, że straci na jej wyjeździe, ponieważ to on załatwił jej mieszkanie i liczył na zyski, a teraz tylko na tym straci. Pod wieczór Tadeusz niecierpliwie czekał na Marię, ponieważ długo nie wracała. Za oknem obserwował on samochody wiozące ludzi. W pewnej chwili samochód się zatrzymał i ciężarówki zostały oświetlone. W jednej z ciężarówek Tadeusz dostrzegł Marię, która się z nim żegnała machając do niego. Następnie samochody odjechały. Później Tadeusz dowiedział się, że Maria została wywieziona do obozu i tam zagazowana. Jednak i to nie wywołało w nim wielkich uczuć.

1