Akt I
Akcja rozgrywa się w wiejskiej chacie w listopadową noc. Jest to dramat opisujący wiejskie wesele. Odbywają się liczne rozmowy gości weselnych. Goście są podzieleni na tych z miasta Krakowa i ze wsi Bronowice. Obie grupy gości nie znajdują ze sobą wspólnych tematów. Do pierwszej rozmowy dochodzi pomiędzy Czepcem, a Dziennikarzem na temat polityki. Dziennikarz unika rozmowy ponieważ nie uznaje chłopa za godnego partnera do rozmowy w takich sprawach. Czepiec orientuje się o co chodzi Dziennikarzowi i mówi mu o znaczeniu chłopów w powstaniu kościuszkowskim. Młode panny Zosia i Haneczka bardzo pragną przebywania z ludźmi dlatego, idą potańczyć. Radczyni w towarzystwie chłopów czuje się lepsza, dumna i wyniosła. Jasiek i Kasper reprezentują silne pokolenie młodych mężczyzn typowe dla prostego ludu. Radczyni nawiązuje rozmowę z Kliminą, wiejską kobietą. Pani z miasta w ogóle nie orientuje się o czynnościach wykonywanych na wsi i o życiu wiejskim. Następnie rozmawiają Pan Młody pochodzący z wyższej warstwy, Ksiądz Panna Młoda, prosta wieśniaczka. W rozmowie Poety i Maryny da się zauważyć zniechęcenie Poety do sztuki i poezji.

Następnie na wesele przychodzi Żyd, który rozmawia z Panem Młodym. Z ich rozmowy wynika stanowcze różnice pomiędzy warstwą chłopów, a mieszczaństwa. Na weselu pojawia się również Rachel, córka Żyda. Rozmawia z Panem Młodych i dochodzi do wniosku, że jego prawdziwy stosunek do chłopów jest inny. Wcale go nie interesują, jest powierzchowny, a jego moda na ludowość jest tylko chwilowa. Poeta mówi, że ma wielkie plany, projekty, marzenia, ale czuje się niespełniony, zagubiony i nieszczęśliwy, gdyż nie może tych wszystkich marzeń spełnić. Żyd popada w konflikt z Czepcem domagając się od niego zwrotu długu, a także Ksiądz prosi go o to samo. Ta sytuacja pokazuje konflikty pomiędzy grupami społecznymi. Gospodarz opowiada zebranym o rzezi szlachty na chłopach pod dowództwem Jakuba Szeli.

1 2 3 Następna strona »