Jan III Sobieski

 

Żył w latach 1629 – 1696. Król Polski w latach 1674-1696.

W latach 1640-46 studiował w Krakowie na wydziale Filozoficznym Akademii Krakowskiej.

Następnie przez 2,5 roku podróżował po europie zachodniej, gdzie zapoznał się z wojskową sztuką inżynierską.

W 1648 roku został starostą jaworowskim. W 1652 roku po śmierci swojego brata odziedziczył starostwo krasnostawskie.

Gdy w 1655 roku rozpoczyna się najazd szwedzki na Rzeczpospolita i Jan Sobieski przechodzi na stronę króla Szwecji – Karola X Gustawa. W 1656 roku powraca do obozu Jana Kazimierza. Bierze udział w bitwach pod: Warką i Warszawą, a także zostaje mianowany chorążym koronnym.

W 1665 roku Jan Sobieski obejmuje urząd marszałka wielkiego konnego – po Jerzym Lubomirskim, a także zawiera związek małżeński  Marią Kazimierą – wdową po Janie Zamoyskim.

1666 rok – Jan Sobieski obejmuje urząd hetmana polnego koronnego, a w lata później urząd hetmana wielkiego koronnego

W 1669 roku Sobieski składa przysięgę wierności nowemu królowi – Michałowi Korybutowi Wiśniowieckiemu i rok później obejmuje starostwo barskie.

Rok 1671 – rozpoczyna się wojna z Kozakami i Tatarami. Sobieski odnosi zwycięstwa w bitwach pod: Bracławiem, Winnicą, Mohylewem, Kalnikiem i Ładyżynem, a także zdobywa Raszków.

W 1672 roku Turcja całą swoją siłę kieruje przeciwko Polsce, zdobywa Kamieniec Podolski, a Jan III Sobieski nie dysponuje armią, która mogłaby przeciwstawić się tureckiemu sułtanowi – zostaje podpisany nie korzystny dla Polski Traktat Buczacki.

1673 rok to zwycięska bitwa wojsk polskich nad Turkami pod Chocimiem.

1674 rok – po śmierci Michała Korybuta Wiśniowieckiego następuje elekcja Jana Sobieskiego.

1675 – Robicie wojsk tatarskich pod Lwowem

1676 – koronacja Jana Sobieskiego w katedrze wawelskiej. Po wstąpieniu na tron Sobieski dokonuje zwrotu w obecnej polityce państwa Polskiego. Zawiera w Jaworowie tajne przymierze z Francją – chce uzyskać sojusznika do walki z Brandenburgią o Prusy Wschodnie i Austrią o Śląsk.

Jego plany krzyżują potyczki z Turcją. Wojska Sobieskiego zwyciężają pod Wojniłowem i pod Dołhą, dochodzi do rozejmu z Turkami podpisanymi w Żórawnie. Sobieski zostaje odznaczony orderem Świętego Ducha przez króla Francji – Ludwika XIV

Następnie Sobieski zawiera przymierze z Austrią i w 1683 roku dochodzi do zwycięstwa Sobieskiego nad Turkami pod Wiedniem. Król zobowiązuje się dalszej walki z Turkami.

W 1686 i 1689 roku Sobieski przeprowadza dwie nieudane próby przeciwko Turcji w zajętej przez nich Mołdawii.

W 1686 roku Sobieski zawiera pokój wieczysty z Rosją.

Zmarł w 1694 roku w Wilanowie pod Warszawą.

Jan III Sobieski należał do najwybitniejszych wodzów Polski w historii. Potrafił należycie wykorzystać wszystkie formacje wojskowe na polu walki. Był  to śmiały i przewidujący polityk, osoba bardzo dobrze wykształcona– mecenas kultury i sztuki.