Bitwa o Atlantyk

Bitwa o Atlantyk to jedna z najdramatyczniejszych i  najdłuższych bitew podczas II wojny światowej, a trwała od marca 1941 praktycznie do końca wojny.

Głównym celem III Rzeszy Niemieckiej podczas tej bitwy było odcięcie Wielkiej Brytanii od dostaw niezbędnych surowców przez Ocean Atlantycki. Już na początku wojny Brytyjczycy stracili 677 statków.

Sytuacja pogorszyła się jeszcze bardziej, gdy Niemcy zajęli francuskie porty nad Atlantykiem i stamtąd mogli zaczynać swoją ofensywę.

W maju 1941 roku Niemcy zwodowali nowoczesny okręt - ,,Bismarck”, który już w pierwszej wyprawie zatopił Brytyjski okręt ,,Hood”, ale po kilku dniach został wytropiony i zniszczony przez okręty Brytyjskie.

Żegluga pomiędzy Ameryką, a Wielką Brytanią nie została przerwana. Zaczęli oni organizować duże konwoje statków handlowych, które chroniły okręty wojenne.

Niemcy nie dysponowali tak silna flotą morską, aby doprowadzić do blokady wyspy,  dlatego zaczęli

działać  z podstępem – wysyłali okręty podwodne na ocean, które atakowały konwoje sił aliantów.

Była to tak zwana taktyka ,,wilczych stad” i została opracowana przez Karla Donitza. Brytyjczycy byli bezradni na takie ataki. Stracili w ten sposób wiele statków, a zatapiać okręty przeciwnika udawało im się bardzo rzadko.

Przełomowy okazał się dopiero 1943 rok. Brytyjczycy opracowali system ,,Ultra”, a polski wywiad jeszcze przed wojną odkrył tajemnicę budowy niemieckiej maszyny szyfrującej ,,Enigma”

Pod koniec  1942 roku siły aliantów złamały szyfr maszyn niemieckich i bez problemu mogli ustalać pozycje niemieckich łodzi podwodnych.

W bitwie o Atlantyk Niemcy stracili 1821 statków i okrętów, a siły aliantów 4076.