Skrobia, celuloza i błonnik
Skrobia- przykład
wielocukru – (C6H10O5)n
Właściwości fizyczne: ciało stałe, barwa biała, bez zapachu,
sypka, bez smaku, nie rozpuszcza się w wodzie; W zimnej wodzie nie rozpuszcza
się, a w gorącej pęczniej tworząc kleik
skrobiowy
Skrobia
jest odkładana w roślinach jako materiał zapasowy
Skrobia
pod wpływem kwasów i enzymów ulega hydrolizie i
rozkłada się na cukier prosty: (C6H10O5)n
+ H2O -->(kwas, enzymy) n(C6H10O5)
Dośw. Reakcja
charakterystyczna skrobi- do probówki z kleikiem skrobiowym dodajemy jodyne.
Obserwacje: jodyna zmienia barwę na
ciemnoniebieską
Wniosek: Zmiany barwy jodyny na niebieską oznacza,
że substancja zawiera skrobię.
Celuloza to
wielocukier, najbardziej rozpowszechniony w przyrodzie. Jest głównym
składnikiem budulcowym ścian komórkowych u roślin. Występuje w drzewach,
bawełnie, słomie, trawie, lnie, konopi. Wzór chemiczny jest taki sam jak skrobi
ale różni się wiązaniami. Celuloza nie jest przyswajalna w organizmie
człowieka.
Z
celulozy produkuje się papier, lakiery, sztuczny jedwab, błony fotograficzne, izolacje ociepleniowe
Błonnik
czyli inaczej włókno pokarmowe- jest mieszaniną pektyny, celulozy, gumy, śluzy; nie jest trawiony w organizmie
człowieka. Błonnik ma korzystny wpływ na organizm (wcześniej uważano, że jest
zbędny): pobudza ruchy jelit, zapobiega zaparciom, zmniejsza wchłanianie
cholesterolu. Nie zwiększa kaloryczności posiłku



Konkursy