Ekologia – nauka badająca wzajemne zależności między organizmami oraz pomiędzy organizmami a ich środowiskiema

Ochrona przyrody – ochrona różnorodności gatunkowej organizmu, tworzenie parków narodowych, rezerwatów przyrody, pomników przyrody i innych obszarów chronionych, edukacja.

Ochrona środowiska – działania zapobiegające zniszczeniu środowiska oraz zabiegi mające zachować lub przywrócić równowagę biologiczną, edukacja.

Gatunek – jako jednostka klasyfikacyjna ułatwia poznawanie przyrody w określonym porządku. Gatunek – jako jednostka biologiczna, grupa podobnych do siebie organizmów, zdolnych do krzyżowania się między sobą i wydawania płodnego potomstwa.

Nisza ekologiczna- sposób w jaki organizm danego gatunku żyje w środowisku tzn. jak je wykorzystuje, zachowuje się w nim, przystosowuje do jego warunków. Czynniki środowiskowe: biotyczne i abiotyczne

Cz. Biotyczne: oddziaływania między organizmami (konkurencja, pasożytnictwo, drapieżnictwo)

Cz. Abiotyczne: czynniki fizyczne i chemiczne środowiska (temperatura, wilgotność, kwasowość gleby czy wody, zasolenie wody).

Czynniki ograniczające – czynniki, które wywierają niekorzystny wpływ na organizmy.

Prawo minimum Liebiega – wzrost roślin zależy od ilości tego składnika pokarmowego, który jest dostępny dla nich w ilości minimalnej w stosunku do zapotrzebowania rośliny.

Eurybionty – organizmy o szerokim zakresie tolerancji (wróbel, orka, płetwal, trzcina, paproć orlica)
Stenobionty – organizmy, które wykazują mały zakres tolerancji (goryl, ryba kergulena, palmy)