MIŁOŚĆ w romantyzmie:

- maksymalizm uczuciowy; wiara w przeznaczenie;

- porównywana do płomieni;

- nie kieruje się rozumem;

- nie ma od niej odwrotu;

- nieszczęśliwa- ból z jej powodu;

- przychodzi nagle- porównywana do żywiołu- miłość wszechogarniająca;

- nie można z nią walczyć;

- rodzi cierpienie, jest destrukcyjna;

- sakralizowana;

- jest trudna;

- wieczna, nawet śmierć jej nie pokona;

- nie da się nad nią zapanować rozumem;

- potęga miłości jest hiperbolizowana;

- język odpowiada stanowi uczuć narratora;

- niespełniona;

- prowadzi do samobójstwa;

- kochankowie są sobie przeznaczeni.

 

NATURA w tekstach romantycznych:

- dzika;

- jest personifikowana;

- panuje w niej hierarchia;

- urodzajna;

- harmonia między naturą a ludźmi;

- objawia się poprzez nią Bóg;

- ożywiona, wydaje odgłosy- onomatopeje;

- jest mitologizowana, wpływa na los człowieka

- ujawniają się w niej pierwiastki nadprzyrodzone;

- niesie nadzieję;

- odkrywa swe tajemnice przed człowiekiem;

- współpracuje z historią;

- Bóg jest w niej obecny;

- kontakt z nią umożliwia kontakt ludzi z Bogiem;

- jest symbolem wolności.