I ROZBIÓR:

W 1772 roku wykorzystując panujący w Polsce zamęt, Rosja, Austria i Prusy porozumiały się i dokonały rozbioru jej ziem. Rzeczpospolita nie miała możliwości stawienia oporu wobec przemocy 3 mocarstw. Traktat rozbiorowy został zatwierdzony przez sejm Rzeczypospolitej. Mocarstwa ościenne starały się odpowiednio uzasadnić dokonanie rozbioru. Głównymi argumentami była konieczność przeciwdziałania upadkowi państwa polskiego, a także zamiar sprawiedliwego zaspokojenia legalnych praw, czyli swych roszczeń terytorialnych do części ziem Rzeczpospolitej. Najcenniejsza zdobycz przypadła Fryderykowi II- do państwa pruskiego wcielił ziemie dobrze rozwinięte gospodarczo i gęsto zaludnione. Ponadto udało mu się uzyskać połączenie pomiędzy Brandenburgią i Prusami Wschodnimi. Ogromne zagrożenie dla interesów Rzeczpospolitej stanowiło znalezienie się w rękach pruskich ujścia Wisły, ważnego ze względu na handel zbożem.

Ziemie:

Rosja: obszary na wschód od Dźwiny i Dniepru (Inflanty Polskie, województwo mścisłowskie, witebskie, część połockiego).

 Prusy: Warmia, Pomorze Gdańskie (bez Gdańska i Torunia), Kujawy, Wielkopolska.

Austria: część województwa krakowskiego i sandomierskiego, całe województwo ruskie z Lwowem.