Tablicą nazywamy ciąg  ustalonej liczby elementów tego samego typu, do których odwołujemy się za pośrednictwem wspólnej nazwy. Dostęp do konkretnego elementu tablicy uzyskuje się za pomocą nazwy i indeksów określających pozycję, jaką element zajmuje w tablicy.

Funkcja po otrzymaniu tablicy jako argumentu ma pełen dostęp do zawartości komórek, w których przechowywane są elementy tablicy- działa bezpośrednio na tablicy. Nie jest więc potrzebne odwołanie przez referencję, aby z wnętrza funkcji modyfikować wartości elementów tablicy.

Przekazując funkcji tablicę jako argument (czyli w wywołaniu funkcji), podajemy tylko i wyłącznie jej nazwę, bez nawiasów kwadratowych i bez podawania rozmiaru.