Święty Aleksy, człowiek w średniowieczu
Rola Biblii:
- dawała całościową
wiedzę o świecie
- wyjaśniała
poglądy
- ukazywała
normy postępowania
- uporządkowała
życie codzienne człowieka
- kształtowała
światopogląd epoki średniowiecznej
Religia:
- cementowała
społeczeństwo
- nobilitowała
znajomość łaciny
- duchowni
byli warstwą uprzywilejowaną
- dawała
szansę rozwoju
- przyjęcie
chrztu wprowadzało państwo w krąg kultury uniwersalnej
Koncepcje Augustyna:
- człowieka
– jest duszą uwięzioną w
ciele; jest wolny, więc może odwrócić się od dobra i skierować ku nicości. Ma
rozum, inteligencję i dlatego panuje nad zwierzętami. Istota rozdarta między
dobrem, a złem, tragiczna
- świata – dzieli się na 2 strefy: materialną
i duchowną; państwo Boże i człowiecze, dzieło Boga
- Boga – symbolizuje dobro, piękno i prawdę,
jest doskonały, najwyższy, jest początkiem i końcem. Stworzył człowieka na swój
wzór
Aleksy- stosunek Boga:
kochał go, modlił się do niego, służył mu, był ascezą, oddał mu swoją duszę. Bóg
był najwyższy, porzucił dla niego rodzinę, wyzbył się wartości materialnych,
cierpiał całe życie, od dzieciństwa wyróżniał się chrześcijaństwem
Stosunek do wart materialnych: oddał cały swój majątek, był bezdomny,
gdy chorował nie wzywał lekarza, nie bał się śmierci, bogactwa, uważał za zbędne
– odciągające od Boga, opuścił bogatą rodzinę
Stosunek do ludzi – hojny dla biednych, oddawał wszystko co miał, porzucił żonę,
kochał żonę, opuścił rodzinę, skazał się na samotność, nikogo o nic nie prosił.,
chciał być anonimowy, upokorzenia przyjmował z pokorą, oczekiwał litości ani
współczucia
Cechy ascety – pobożność, umartwianie ciała i ducha, samotność, upokorzenie, brak
wsparcia, skazanie się na anonimowość, pokora
Cechy filozofii Franciszkańskiej: zaufanie, miłość do Boga, wiara
szczera, głęboka, wszystko co daje spokój, radość, cierpliwe i pogodne
znoszenie cierpienia, szacunek dla ciała, miłość dla ludzi, zrozumienie,
wybaczenie
Porównanie Aleksego i Franciszka:
- pochodzili
z wysokich rodzin
- wędrówka
- oddanie się
Bogu, ludziom
- życie w
pokorze
- miłość do
ludzi
- zostali świętymi
- cuda
towarzyszące śmierci
- Aleksy żył
w skrajnej ascezie, nie pomagał ludziom wprost, unikał ich, był samotny
- Franciszek
odgrodził się od świata rzeczywistego, miał szacunek do otoczenia, ciała
zgromadził uczniów, pomagał ludziom i zwierzętom, pracował
Cechy miłości dworskiej: oddana, szczera, wieczna, potężna, ryzykowna, magiczna,
niezwykła
Cechy idealnego rycerza: odwaga, waleczność w obronie ojczyzny i wiary, na I
miejscu stawia władzę i Boga
Czego się bał człowiek żyjący w średniowieczu: chorób, przyszłości, zaświatów, sądu
bożego, śmierci
Groteska w dialogu:
-
personifikacja, śmierć przedstawiona jako postać
- skłonność
do deformacji, rozkładające się zwłoki, trup kobiety przepasanej białą płachtą,
krzywousta, bez nosa, ma kosę, zgrzyta zębami
-
niejednolitość nastroju, tragizm, groźna, rozmawia przechwalając się, groźna,
pusta, wielka władczyni
- zamiłowanie
do satyry i prowokacji, charakter satyryczny, duchowny, rozwiązłe kobiety,
krytykowane cechy społeczeństwa
Funkcje groteski: cel – wzbudzić refleksję, obnażyć wady polskiego społeczeństwa
Cechy kroniki
średniowiecznej: pisana w języku łacińskim, chronologiczny układ zdarzeń, brak,
dat, elementy fikcji i fantazji, brak obiektywizmu, cel panegiryczny i
paranentyczny, pisana prozą poetycką – rytmiczną.
Cechy wiersza średniowiecznego – rymy wewnętrzne, asylabiczny, wiersza
zdaniowy
Wartości artystyczne w Bogurodzicy:
- hymn –
ludzie zwracają się do Maryi, Jezusa
- adresat- Bóg
- temat – ważny,
podniosły, istotny
- wiara w możliwości
uzyskania Bożych łask, patos kunsztowny
- apostrofy
do Maryji, Chrystusa, epitety, wykrzyknienia, refren
- anafora
- rymy wewnętrzne
- paradoksy
- tajemnice
wiary
- Chrystus
Bogiem i człowiekiem
Wartości ideowe:
- i.
teocentryzmu – wszystkie sprawy odnoszą się do Boga – św. Augustyn
- i.
hierarchii – każdy znajduje się na jakimś szczeblu drabiny
- i. pośrednictwa
– wynika z dystansu między Bogiem a ludźmi, przestrzeń ta była nie do pokonania



Konkursy