I wojna punicka (264- 241r.pne)- Bezpoś. powodem wyb. I wojny była pomoc jakiej Rzymianie udzielili Mamertynom, którzy panowali Messanę. Zainteresowani sprawą Messany byli także Kartagińczycy.   K. posiadali świetnie wyszkoloną armię zawodową, flotę i wielkie fundusze, które mogły być przeznaczone na prowadzoną kampanię wojenną. Rzym mógł poszczycić się w tym konflikcie armią narodową, która świetnie sprawdzała się w walkach na lądzie. Flota rzymska nie przedstawiała już tak dużej siły bojowej. W. wybuchła w 264 r. p.n.e. Konflikt rozgorzał o Sycylię. Największe bitwy morskie rozegrały się pod Mylae i Eknomos. Przesądziły o zwycięstwie Rzymu. W wyniku pokoju zawartego w 241r.pne Rzym otrzymał Sycylię, która stała się prowincją państwa. Kartagina zobowią. się do zapłacenia wys. kontrybucji.

II wojna punicka (218- 202r.pne) W kolejnych latach w Kart. rodził się sprzeciw wobec postanowień traktatowych i górę brały nastroje antyrzymskie. II w. p. związana była ze znakomitym kartagińskim wodzem Hannibalem. Przygotował wyprawę przeciwko Hiszpanii, której celem było poszerzenie stanu posiadania Kart. Zajął także sprzymierzone z Rzymem miasto Sagunt (219 rpne) Sojusznik Rzymu nie został wsparty przez swoich sprzymierzeńców. Jednak działania Kartagińczyków wywołały II w. p. Hann. zdając sobie sprawę, że nie dysponuje wystarczająco silną armią i flotą, wybrał inną drogę. Postanowił się wraz z 26-tysięcznym wojskiem i słoniami bojowymi przeprawić się na teren Hiszpanii, przez Pireneje, później południową Galię, Alpy i dotrzeć do Italii. W trakcie tej trudnej drogi stracił część swojej armii. 2000 piechoty i 6000 jazdy to było niewiele, aby zwyciężyć Rzym. W sierp. 216 r.pne rozegrała się bitwa pod Kannami. Rzymianie ponieśli klęskę (zresztą nie pierwszą podobnie zakończyły się bitwy pod Trebbią w 218 r pne i nad jeziorem Trazymeńskim w 217 rpne). Hann przez 5 następnych lat prowadził walki z Rzymianami w Italii. Nie udało mu się jednak zająć Rzymu. W 202 r. pne Rzymi. pokonali wojska Punijczyków w bitwie pod Zamą. Zawarto kolejny niekorzystny dla Kartaginy traktat, na mocy którego utraciła wszystkie posiadłości poza Afryką, flotę i musiała zapłacić wojenną kontrybucję. Ponadto swoją polit. zagra. podporządkowała dyktatowi z Rzymu. II w. osłabiła Kartaginę na wiele lat.

III wojna punicka (149- 146r. pne) Przycz. wyb. kolejnego konfliktu było starcie, które miało miejsce pomiędzy Kartaginą a królem numidyjskim Masynissą. Dla Rzymian było to naruszeniem traktatu pokojo.. Marek Porcjusz Kato zarządził, aby ostatecznie rozprawić się z Punijczykami. Swoje przemówienie zakończył słowami: Ceterum censeo Carthaginam esse delendam (poza tym uważam, że Kartaginę należy zniszczyć). W 149r pne wybuchła III w. pomiędzy Rzymem a Kartaginą. Była ona w odróżnieniu od poprzednich w. zaborczą, a nie w. toczoną o prymat w świecie starożyt.. Dowódca rzymskiej armii Publiusz Korneliusz Scypion Młodszy po trudnym i długotrwałym oblężeniu, zdobył Kartaginę w 146 r pne. Obrońcy zostali straceni, bądź wzięci do niewoli. Miasto zrównano z ziemią. Z terenów zdobytych została utworzona nowa rzymska prowincja- Afryka. Wojny Rzymu z Kartaginą ugruntowały jego pozycję w basenie M. Śródz. Był to wstęp do budowy Imperium. Walki i podboje jednak nie ustały. W kolejnych latach Rzym zajął wybrzeże Dalmacji, Macedonię, Grecję i opanował Galię. Granice imperium rozrastały się. Najwię. zasięg terytorialny Rzym osiągnął za panowania cesarza Trajana. W granicach państwa znalazły się wówczas cz. Brytanii, Dacja, Mezopotamia i nawet Armenia.

W. GRECKO-PERSKIE: Przycz.: nanrzucenie swoich praw przez Persów na koloniach greckich; zemsta perska po powstaniu jońskim; narzucenie Grekom fomy rządów- tyrani. Podst. sił lądowych byli hoplici, cieżkozbrojna piechota walcząca w szyku zw falangą; posiadali łuki i tarcze. Satrapy- okręgi administrac. Maraton- 490r.pne- bitwa pod M.; Miliades poderwał armię grecką do marszu do Aten, zwycięzca spod Mar.; Grecy są szybsi i nim Persowie dotarli do Aten oni byli już gotowi do obrony). Dariusz-> Ksenenks- szykuje się do nowej wojny. Tenistokles- przekonał Greków by przeznaczyc pieniądze na budowę floty, na jej rozbudowe.  Pireus- port w Atenach przekształcony w fort.

Termopile- 480pne- wąwów T. bronił dostępu do Aten; wśród Greków znalazł się zdrajca który przekazał wrogom drugie wejscie do wąwozu. Sparcici pokonani pod Ter.Persowie dotarli to Aten które zostały spalone.

Zatoka Salamińska- 480pne- zwycięsto Greków.

Plateje- 479rpne- bitwa, zwycięstwo Greków. 449pne- pokój kończący wojny grecko- perskie.