Skład moczu ostatecznego: kreatynina jako związek pochodzący z przemian azotu w mięśniach; woda- ok. 90%; amoniak; urobilinogen- uruchamia związki pochodzące z rozkładu hemoglobiny; fosforanty; składniki mineralne w formie kationów i anionów (jony sodowe, potasowe, magnezowe, wapniowe, fosforanowe).

Parametry moczu: barwa- słomkowa; ciężar właściwy- jeżeli jest mniejszy ok. 1 kg to są problemy z procesem zagęszczenia; mocz jest klarowny, przejrzysty; odczyn pH kwaśny- 5,5 pH.

W procesie zagęszczania moczu istotną rolę odgrywa wazopresyna ADH hormonantydiuretyczny- wzmaga ten proces. Niedobór hormonu powoduje w konsekwencji zmniejszenie nasilenia tego procesu i powstaje mocz silnie rozcięczony w dużej ilości, co określamy wielomoczem. Choroba powodowana niedoborem wazopretyny to moczówka prosta. Wielomocz może powstać także na skutek: zwiększenia ilości przyjmowanych płynów; po stosowaniu wysokobiałkowej diety. Zdarza się również sytuacja zmniejszenie ilości wydalanego moczu czyli tzw skompomocz lub bezmocz (anuna). Przyczyną zmniejszenia mogą być: zmniejszenie przyjmowanych płynów; zmniejszenie ilości w diecie białka, soli; gorączka; wysiłek fizyczny; biegunki, obfite pocenie się; zaburzenia w pracy ukladu krążenia.

Jeśli pojawi się w moczuu ostatecznym białko, a nie powinno jest to tzw. Białkomocze; świadczy o zaburzeniach pracy ciałka nerwowego. W moczu ostatecznym nie powinno być cukru (powinien ulec wchłonięciu zwrotnemu), jeżeli się pojawia jest to tzw cukromocze, może to być spowodowane cukrzycą.

Nieklarowny mocz występuje ciał stałych np. soli moczowego z przyjmowania zbyt małej ilości płynów sprzyjającemu zwiększeniu ilości wytrącania się tych soli. U mężczyzn niebezpieczne jest utrudnienie oddawania moczu powodowane przerostem gruczołu krokowego zwanych sterczem= prostatą.

Choroby układu wydalniczego: kamica nerkowa, moczówka, zapalenie kłębuszków nerkowych, niewydolność nerek, zapalenie ostre miedniczek nerkowych, zapalenie pęcherza moczowego.