Funkcje błon: nadaje kształt;

izoluje komórkę od środowiska zewnętrznego;

ogranicza cytoplazmę; chroni wnętrze komórki;

umożliwia wymianę substancji z otoczeniem przez różnego rodzaju transport (dyfuzja, np. cząsteczek tlenu, dwutlenku węgla). Dyfuzja ułatwiona z udziałem przenośnika błonowego.

Budowa błony: a) chemiczna: białka, lipidy, cholesterol, tłuszcze, cukrowce. Współczesny model błony to tzw. ,,Półpłynnej mozaiki”.

Rola poszczególnych elementów błony: Fosolipidy z hydrofilową głową (wykazuje powinowactwo do wody) i ogonem hydrofobowym (glicerol), tworzą dwie półpłynne warstwy dzięki możliwości ruchu nadają błonie dynamiczność, elastyczność; Białka- zróżnicowane na powierzchniowe i integralne (łączą dwie fosolipidowe warstwy), umożliwiają łączenie komórek zwierzęcych, uczestniczą w wymianie substancji ze środowiskiem, pełniąc rolę przenośników błonowych, kanałów jonowych, pełnią rolę receptorów odbierających sygnały, np. chemiczne w postaci hormonu neuroprzenośnika (mediatora); Cukrowce- nadają nowy charakter błonie, np. w erytrocycie tworzą tzw. Autygeny krwinkowe.

Cholesterol- usztywnia błonę komórkową.

Zadania błony biologicznej, związanej z komórką jako układem osmotycznym:  błona jest wybiórczą, selektywną, półprzepuszczalna: O, CO2 dyfundują swobodnie przez błony, jony przemieszczają się z udziałem przenośnika.

Wyróżniamy różne typy roztworów: izotoniczne- o takim samym stężeniu jak wnętrze komórki;

hipotoniczne- o stężeniu niższym jak wnętrze komórki;

hipertoniczne- o stężeniu wyższym niż wnętrze komórki.