Leksykalne środki stylistyczne:

a) peryfraza- złowicie- siostra męża; dziewiem- brat męża; z chińskich ziół ciągowe treści; kraj wiecznych śniegów; zielona zjawa swe dłonie;

b) Eufemizm- przywłaszczać cudzą własność; mijać się z prawdą;

c) Archaizm- świekra- teściowa; snecha- synowa;

d) Porównanie- biały jak śnieg, gryka jak śnieg biała, zniknęły jak sen żłoty.

e) Epitet- złota kula, złote łany, aksamitny głos. F

) Hiperbola- szaleć z radości, pękać ze śmiechu.

Słowotwórcze środki stylistyczne:

a) neologizm- natychmiatoidealny,

b) zgrubienie- wielgachny, brzuszysko,

c) Zdrobnienie- drobniutki, słoneczko.

Fonetyczne środki stylistyczne- instrumantacja głoskowa- celowe łączenie z wypowiezi elementów brzmieniowych: onamatopeja, eufonia, rym, aliteracja, rytm.

Onomatopeja- wyrazy dźwiękonaśladowcze, np. miau, kukuryku, ćwierkać.

Aliteracja- powtórzenie jednakowych głosek w sąsiadujących ze sobą wyrazach lub na początku wersu.

Eufonia- przyjemne brzmienie wypowiedzi. Kształtowanie przez zestawienie głosek i uniekanie połączeń trudnych do wymówienia.

Składniowe środki stylistyczne: wykrzyknienie, wymienne stosowanie różnych typów zdań, przerzutnia, apostrofa, kompozycja wypowiedzenia anakolut, inwersja, elipsa, pytania retoryczne, powtórzenie, paraleizm, anafora, epifora.

Epifora- powtórzenie tego samego wyrazu, zwrotu lub zdania na końcu wersów lub strof.

Anakolut- odstąpienie od składniowej poprawności.

Paralelizm- powtarzanie struktury składniowej.

Rodzaje błędów językowych: 1) Gramatyczne: fleksyjne, składniowe. 2) Stylistyczne: ortograficzne, interpunkcyjne. 3) Fonetyczne: ortograficzne, interpunkcyjne. 4) Leksykalne: słownikowe, frazeologiczne, słowotwórcze.