Cechy romantyzmu: zwięzłość i ciągłość między tradycją i nowością; propagował myśli głoszące radykalne idee przemian społecznych; głosił tezę, że postęp osiąga się wśród męczarni poświęceń; odrzucał racjonalizm; apelował do emocjonalnych czynników; charakterystyczne jest odwołanie do tradycji ludowej;

Dziady A. Mickiewicz- w II cz. ,,Dziadów" poeta połączył świat wierzeń ludowych z problematyką moralną. Problem winy i katy ujął w kategoriach pozaziemskich zgodnych z wyobrażeniami i surową moralnością ludu. W ,,Dziadach" Mickiewicz pokazał pełne czlowieczeństwo, które może osiągnąć ten, kto zna wszystkie przejawy życia, troszczy się o drugiego człowieka, szanuje go i odwzajemnia uczucia. utwór pokazuje 3 prawdy: ,,Kto nie doznał goryczy ni razu, ten nie dozna słodyczy w niebie", ,,Bo kto nie był ni razu człowiekiem, temu czlowiek nic nie pomoże", ,,Kto nie dotknął ziemi ni razu, ten nigdy nie może być w niebie". Jest to dramat romantyczny

Obrzęd ,,Dziadów" odbywa się w cmentarnej kaplicy. Akcja rozgrywa się w Wigilię Wszystkich Świętych, czyli 31 października o północy, jest to jesień. W obrzędach uczestniczą: Guślarz, Zosia, Józio i Róża oraz widmo. Występuje także chór i starzec. Obok postaci realistycznych występują fantastyczne. Nastrój jest tajemniczy i pełen grozy. Ma charakter straszny, uroczysty, zagadkowy.

Starodowany obrzęd białoruski, który zachował się w obyczajach ludowych, został przez poetę świadomie przekształcony w sposób artstyczny. ,,Poganizując" misterium dziadów zbliżył go Mickiewicz do ludowej tradycji, uzasadniając w ten sposób, że poglądy i wierzenia ludowe stanowią uosobienie wszelkich trwałych wartości. O ludowości II części ,,Dziadów" decyduje zatem tło obrzędu i postacie ludowe uczestniczące w tajemniczym rytuale.

Aniołki: ,,Kto nie doznał goryczy ni razu, ten nie dozna słodyczy w niebie"- nie jest pełnym człowiekiem ten,kto: prowadzi beztroski tryb życia; nie ponosi żadnego trudu; nie zaznaje goryczy cierpienia; życie przechodzi mu na zabawie; Widmo: ,,Bo kto nie był ni razu człowiekiem, temu człowiek nic nie pomoże"- nie jest pełnym człowiekiem ten,kto: krzywdził i gnębił innych; był okrutny dla poddanych; nie znał ludzkich uczuć; nie potrafi współczuć potrzebującemu czlowiekowi. Dziewczyna- ,,Kto nie dotknął ziemi ni razu, ten nigdy nie może być w niebie"- nie jest pełnym człowiekiem ten,kto: jest egoistycznie zapatrzony w siebie; nie odwzajemnia ludzkich uczuć; nie potrafi nikogo pokochać.

,,Dziady" cz. II to dramat romantyczny, ponieważ: wydanie najpierw II cz. sprawiło, że utwór był tajemniczy; obok postaci realistycznych występują fantastyczne; występują trzy rodzaje duchów, które dzielą utwór na 3 części; synkretyzm rodzajowy; wokalny charakter utworu; pojawienie się upiora świadczy o otwartej kompozycji dramatu; nastrój typowo romantyczny, czyli przerażający, tajemniczy;  akcja ma znaczenie podrzędne, ważniejsza jest refleksja i liryzm; duża funkcja czynnika fantastycznego; chóe ma cechy gromady ludowej; ludowość: tło ludowe, bohaterowie, prawdy ludowe; sceny zbiorowe.

Synkretyzm- mieszanie różnych rodzajów literackich, np. epicka przedmowa, dramatyczny przebieg wydarzeń, liryczna piosenka pasterki Zosi.