Stańczyk (ok. 1480- 1560), nadworny błazen trzech Jagiellonów: Aleksandra, Zygmunta Starego i Zygmunta Augusta. Przeszedł do historii jako symbol patrioty, człowieka wykształconego, który niewinny z pozoru słowem, potrafi wytknąć królowi popełniane przez niego błędy.

Błazen miał za zadanie rozbawiać gości oraz być rozrywką dla rodziny królewskiej oraz mieszkających na dworze.

Reduta Ordona" Adam Mickiewicz świadomie stworzył legendę bohaterstwa porucznika Ordona obrońców reduty. Przeciwstawił ogromowi wojsk carskich i carskiemu despotyzmowi garstkę żołnierzy polskich i bunt Warszawy. Końcowa część utworu jest usprawiedliwieniem czynu porucznika, który w obliczu zagrożenia wysadził w powietrze cały ford. Z całą mocą przekonania wypowiedziane są słowa: ,,Bo dzieło zniszczenia a dobrej sprawie jest święte, jak dzieło tworzenia’’. W ten sposób poeta zbudował legendę człowieka, który w rzeczywistości dożył sędziwego wieku.

Mickiewicz polskie i rosyjskie wojsko charakteryzuje z pomocą kontrastu, symboliki, bieli i czerni, epitetów, porównań i metafor.

Wojsko rosyjskie: ,,200 harmat grzmiało”, ,,artylerii ruskiej ciągnął się szeregi”, ,,i widziałem ich wodza”, ,,wylewa się spod skrzydła ściśniona piechota’’, ,,czarne chorągwie na śmierć prowadzą zastępy”.

Wojsko polskie: ,,sterczy biała, wąska, zaostrzona jak głaz bodzący morze, Reduta Ordona”, ,,sześć tylko miała harmat”, ,,ile z tych dział leciało bomb, kul i kartaczy’’.