Mit o Syzyfie- myślenie mityczne: dwupłaszczyznowośc świata, świat zamieszkują ludzie, bogowie, herosi, tytani, stwory wyobraźni ludzkiej; wiara w życie po śmierci- śmierc jest tylko bramą, rzeką jaką człowieka musi pokonac; bogowie rządzą światem; to co na górze- święte, na dole- ludzkie, emocjonalne nastawienie do rzeczywistości; człowiek pierwotny nie umiał myślec abstrakcyjnie, wszystkie zjawiska przedstawione zostały za pomocą obrazów, symboli; dążenie, pragnienie nieśmiertelności; wyznawano zasadę częśc za całośc; utożsamiano cechy psychiczne z fizycznymi.

,,Do Deliusza" Horacy- Adresatem jest Deliusz, przyjaciel Horacego, w utworze dostrzegamy elementy filozofii stoickiej; należy byc zawsze opanowanym, zgadzac się z losem i przeznaczeniem; należy cieszyc się każdym dniem, czerpac radośc z życia; natura żyje w przyjaźni z człowiekiem; dążyc do odczuwania przyjemności; trzeba życ każdą chwilą bo życie jest krótkie i kruche; nie przywiązywac uwagi do materializmu, trzeba ograniczyc do minimalizmu; w obliczu śmierci każdy jest równy, neleży pogodzic się ze śmiercią; podkreślona wartośc przyjaźni ceniona przezepikurejczyków.

Cechy styli biblijnego: proste zdania, współrzędnie złożone, krótkie; rozpoczynanie zdań od spójników; paraleizmy składniowe; symbolika; archaizmy; patos, styl podniosły; brak szczegółowych opisów; inwersja; narrator 3- osobowy, często nie ujawnia się; fragmentarycznośc.

Mity literatury romantycznej: mit solidaryzmu jedności (Pan Tadeusz); mit agrarny, symbol ziarna; mit przywódczej roli szlachty i poety; mit wsi jako arkadii (Pan Tadeusz, Jan Kochanowski- Pieśń o Sobótce).

Po co mity: dowartościowują; dodają ducha, nadziei; tworzone są aby jednoczyc naród.

Mit solidaryzmu narodowego: Wesele jest znakomitą okazją, aby warstwy się zjednoczyły; na weselu nie dochodzi jednak do zjednoczenia, chłopy interesują się sprawami na świecie, jednak inteligencja z wyższością ich traktuje, ironicznie traktują chłopów; Radczyni- odradza zabawę Zosi i Haneczce z chłopami, uważa że są niewychowani, nieodpowiedni dla dziewczyn z wyższych sfer, przekonana jest o przepaści pomiędzy inteligencją z chłopami, uważa że Pan Młody źle zrobił żeniąc się z chłopką, Radczyni nie zna realiów chłopów; Pan Młody uległ chłopomanii: myśli że życie na wsi będzie proste i lekkie, nie ma pojęcia o życiu na wsi, Żyd krytykuje małżeństwo, uważa że małżeństwo nie ma sencu, widzi że małżeństwo jest zachcianką Pana Młodego, zaś on traktuje chłopów jako temat do swojej poezji, Pan Młody ma wątpliwości co do słuszności ożenku.

Czepiec- chłopi interesują się polityką, czują się na równi inteligencją, jednak nie są sami w stanie zorganizowac powstanie; potrzebują przywódcy, zdaje sobie sprawę że potzreba w narodzie jedności.

Jasiek- nieodpowiedzialny, ważne są dla niego dobra materialne, ponad są dobrami narodowymi; nie wywiązał się z misji.

Dziad-  obawia się, że nie dojdzie do zgody z chłopami i inteligencją.

Mit wsi jako arkadii: mit ten nie jest ukazany w utworze; wieś ukazana jest w pochmurnej porze roku, jesieni, pada deszcz; życie chłopów też nie jest sielanką, chłopi są zadłużeni u karczmarza, lubią bijatyki, są wyzyskiwani; pomiędzy ludźmi istnieją podziały, bieda.

Inteligencja uważa wieś za barwną, wesołą krainę, której mieszkańcy cieszą się, bawią i ucztują; nie zna problemów i ciężkiej pracy chłopów; Pan Młody myśli że jego życie będzie sielanką, nie posiada wiedzy na temat tego życia, wieś- kraina szczęśliwości; Dziennikarz- wieś jest dla niego miejscem spokojnym,  nieskazanym polityką, ucieka na wieś aby odpocząc. Gospodarz- podziwia chłopów za ich walecznośc i gotowośc do walki, jednak nie zwraca uwagi na ich trud. Wieś jest pozornie ukazana jako arkadia; postac Dziada sugeruje, że nie wszystkim się powodzi; pijaństwo chłopów, nie wszystkim się powodzi; bijatyki, bunt chłopów.