,,Pożegnanie": rozstanie się młodych; walka w imię wolności jest walką słuszną- motto. Panna młoda- ulega emocjom, płacze, nie panuje nad nimi. Martwi się, kocha chłopaka. Oboje przeżywają smutek, lecz uważają że trzeba walczyć, godzą się z tym. Nie jest to dla nich źródłem tragizmu. Obraz wojny: krwawa, straszna. Jest ukazana bardziej ogólnie. Bohaterowie mają świadomość skutków wojny, lecz jest ona pewnego rodzaju przygodą. Analiza stylistyczna: porównanie, rymy w 1 wersie, rymy żeńskie, zdrobnienia, wykrzyknienia, powtórzenia.

Obraz: na obrazie Artura Grottego ,,Pożegnanie Powstańca" przedstawiona jest kobieta żegnająca mężczyznę. Chłopak ubrany jest w wojskowy strój, jest gotowy do odjazdu. Oboje są spokojni, przygotowani na zaistniałą sytuację. Dziewczyna daje chłopakowi podarunek- biało czerwoną wstążkę. Przeważają ciemne, smutne kolory. Wstążka jest oznaką podobnego podejścia o słuszności walki. Czarna suknia kobiety jest zapowiedzią żałoby dziewczyny.

,,Fortepian"- K.C.Norwid: słowo przedostanie oznacza, że śmierć nie jest końcem drogi, potem jest coś jeszcze. Uwydatnie- mówi o przedstawieniu geniuszu jednostki. Chopin jest porównany do liry, co oznacza wieczność trwania jego sztuki. III- ręka artysty łączy się z instrumentem- wieczne trwanie człowieka. Sztuka ożyje, za sprawą Boga. Sztuka jest świętością, darem od Boga; IV- sztuka to synonim doskonałości, świętości; sztuka doskonała łączy w sobie klasyczne piękno oraz prostotę, tradycję, polskość. Sztuka ma wpływ na ludzi, przemienia ich w doskonałe ideały. Ocala najciemniejsze wartości. Doskonaląc ludzi, zapewnia im zbawienie. VIII- fortepian został tak samo poniżony jak naród. Sztuka jest nieśmiertelna, więc zapowiada to optymistyczną przyszłość. Jak sztuka jest nieśmiertelna, tak naród też jet. Rosyjscy żołnierze są pełni furii, wyrzucili fortepian, chcieli zagłady narodu.