,,Burza" Adam Mickiewicz; Pielgrzym
Mirza- orientalne imię,
podkreśla osobę, która zna kulturę wschodu.
Allach- religia, kraj
islamski, stwórca świata.
diwy- mitologia wschodu,
nawiązuje do wierzeń wschodu, istnienie legend krymskich.
Karawana- codzienność, podróże,
funkcje: zdynamizowanie opisów przyrody.
Chylat- odnosi się do
codzienności (rodzaj sukni), funckja: świat natury podobnie utworzony do świata
ludzi.
Funkcje
orientalizmów: oddają
atmosferę miejsca; dynamizują obrazy przyrody.
Pielgrzym: ciekawy, zadaje
pytania, używa wyrazów orientalnych, świadczy o tym, iż zna kraj; wprowadza
przez nie dynamizm; używa pytań i wykrzyknień- funkcja ekspresywna. Zdobywa
wiedzę, mądry. Mówi językiem zmetaforyzowanym.
Mirza- używa metafor,
personifikacji i animizacji, dzięki czemu obraz świata staje się dynamiczny. Ma
dużą wiedzę o kraju, posługuje się zdaniami oznajmującymi. Nie używa
orientalizmów, gdyż jest przedstawicielem tego świata.
Forma
sonetu Mickiewicza:
zaburzona struktura sonetu; zaburzona funkcja opisowa
i refleksyjne; dialog, wprowadzenie wypowiedzi bohaterów; zbliżył sonet do
dramatu.
,,Burza"
Adam Mickiewicz- Żywioł- groźny, bezwzględny. Dwa krótkie zdania, czasowniki które
dynamizują wypowiedź. Podmiot koncentruje się na dźwiękach; epitety. Natura ma
charakter duchowy, toczy walkę z człowiekiem, występują personifikacje. Epitety-
oddają atmosferę grozy; występuje hiperbola; Ludzie- są
przerażeni, modlą się, próbują walczyć lecz się poddają. Żeganają się ze sobą i
światem. Jeden z ludzi zachowuje się inaczej. Jest spokojny, podziwia ludzi,
którzy zrezygnowali z walki, modlą się i żegnają się ze sobą. Jest samotny, nie
umie się modlić. Przepaść- bezmiar, chaos, niewiedza, budzi strach. Przepaść pociąga
pielgrzyma, który chce poznać prawdę. Okazuje się, że świat jest wielką
tajemnicą, której nie da się wypowiedzieć słowami.
Pielgrzym- widzi
świat w pozytywny sposób. Krym jest bogatą i piękną krainą. Przyroda jest
ukazana w sposób arkadyjski. Zachwycony jest tym krajobrazem, jednak nadal
pamięta swoją ojczyznę, za którą tęskni. Podmiot jest emigrantem. Litwa jest
krajem, gdzie pielgrzym czuł się najlepiej. Pielgrzym z sonetach:
podróżuje realnie po Krymie, ale jednocześnie pielgrzymuje do nieosiągalnej dla
siebie ojczyzny. Znaczenie wędrówki: poszukiwanie, poznanie samego siebie;
wędrówka jest metaforą życia; Znaczenie sonetu: sposób na
poznanie świata; daje pielgrzymowi spojrzenie na świat z innej strony; poznanie
swojej natury, która jest: bogata, różnorodna, barwna, potężna, tajemnicza,
skłania do rozważań filozoficznych; prowadzi do samopoznania. Pielgrzyma
ciekawią też ślady przeszłości. Uświadamia sobie potęgę natury.



Konkursy