Legenda – zawiera wzorzec osobowy, można ją zaliczyć do literatury parenetycznej(pouczenie)

Asceta- ten kto umartwia swoje ciało, średniowieczny ideał postępowania polegający na dobrowolnym wyrzeczeniu się wszystkich rozkoszy I przyjemności życia

Św. Aleksy zawsze postępował z nauką Chrystusa. Odbierał ją dosłownie, jest wzorem

Źródła Ideału ascety: biblia-nauka Chrystusa, sama jego postać poszczącego na pustynii; światopogląd średniowiecza-teocentryzm-Bóg w centrum uwagi świata; średniowieczna koncepcja człowieka

Św. Aleksy był: mocno wierzący w Boga, świadomy swojego wyboru,rozważny,cierpliwy,dobry,nieposłuszny w stosunku do rodziców; rezygnuje z wygód, wybiera drogę trudną,przepełnioną cierpieniem

Dzieje Św. Aleksego:

1)Narodziny w książecej rodzinie w Rzymie

2)ożenienie się Aleksego z rozkazu

3)wyrzekł się pożycia małżeńskiego i zwrócił wolność małżonce 4) chęć służby Bogu

5) w tajemnicy przed rodzicami opuszca dom

6)oddaje majątek biednym

7)po pewnym czasie wrócił do Rzymu jako człowiek anonimowy 8) Był popychadłem wśród ludzi,upokorzony

9)przeczuwając nadchodzącą śmierć napisał list w którym zawarł historię swojego życia

10)po śmierci Aleksego nastawały cuda

11)zebranie się najwyższych dostojników kościelnych, którzy nie mogli wyjąć listu z rąk zmarłego, zaszczytu tego dostępuje tylko jego żona