Budowa starożytnej tragedii: 1)prologos-informujący o wydarzeniach z przed akcji, 2)parodos-wejście chóru 3)epeisodia- poszczególne epizody sztuki 4)stasimony- wypowiedzi chóru, komentujące akcje 5)exodos-ostatnia akcja

Katharsis-oczyszczenie ze złych emocji

Kompozycja tragedii : ekspozycja-wprowadzenie poprzedzające akcje, węzeł dramatyczny-pojawienie się problemu, perypetie-dochodzenie prawdy, punkt kulminacyjny, rozwiązanie akcji

Główne wyznaczniki gatunku: temat-na podstawie mitu, reguła 3 jedności(czasu,miejsca,akcji) bohaterowie(max 3), zasada decorum-styl musi odpowiadać gatunkowi, Mimesiss-naśladowanie rzeczywistości przez dramaturga, zadaniem twórcy jest przedstawienie to co jest prawdopodobne a nie to co jest, tok zdarzeń przyczynowo-skutkowych,katharsis-cel tragedii

Rola chóru w tragedii antycznej: prowadzi dialog z bohaterem, komentuje wydarzenia, relacjonuje przedakcję, poucza, stoi na straży porządku moralnego,stoi po stronie głównego bohatera

Ajschylos- czerpał tematy z mitów Homera, wprowadził do dramatu inwokację I drugiego aktora   Sofokles- wprowadził 3 aktora, zwiększył ilość chóru, wprowadził postacie kobiece, różnicuje dialog,  Eurypides- interpretował mity na swój sposób, jego bohaterowie byli realistami pod względem psychologicznym, ograniczył rolę chóru