,,Myśli,, - Blaise Pascal; ,,Sonet I i II,,- Sęp-Szarzyśnki
,,Myśli”- Blaise Pascal
Autor uważa, że wszechświat jest nieskończenie
wielki. Ziemia i człowiek są małymi punkcikami, które nigdy do końca nie poznają
wszechświata. Człowiek jest mały, bezradny, słaby,jest bytem przemijającym,
kruchym i słabym.
,,Sonet I”-Jak poeta pokazuje życie? - życie jest ucieczką przed śmiercią.
Poeta ukazuje ruch, gonitwę które określają prędkość, szybkość życia. Życie ludzkie charakteryzuje: cierpienie, przerażenie,lęk,płacz
przez popełnione błedy. Im jest starszy tym lepiej widzi błędy młodości. Wartości
materialne, rozkosz, potęga,odwodzą od Boga, unieszczęśliwiają człowieka. Człowiek
powinien wybierać wartości duchowe.
,,Sonet II”- Mikołaj Sęp-Szarzyński
Człowiek- słaby, odmienny,nie
panuje nad losem, bezradny, wstydliwy. Przerzutnia podkreśla marność ludzkiego życia,
rodzi się z bólem i cierpienie
towarzyszy mu przez całe życie. Jest mały wobec Boga. Ma poczucie własnej nędzy,
w lęku. Szybko odchodzi z ziemskiego świata, a jego śmierć jest niezauważona.
Człowiek prosi Boga o miłość, czuje się przez niego opuszczony, nie ma siły. Bóg: nieskończony, nie
potrzebuje wsparcia, jest bytem szczęśliwym, samowystarczalnym, domaga się chwały
od człowieka.



Konkursy