Budowa geologiczna Polski
Przez obszar Polski przebiega linia Teisseyre'a- Tonguista,
która oddziela struktury prekambryjskie
Deforestacja- wycinanie lasów
albo i niszczenie w wyniku zwłaszcza działalności transportu i przemysłu.
Dyslokacja - przemieszczanie
warstw skalnych w skorupie ziemskiej prowadzące do trwałej zmiany ich układu
Monoklina - warstwa w
skorupie ziemskiej o niewielkim nachyleniu w określonym kierunku na dużej odległości
Wzniesienia- miejsca, gdzie
fundament- krystaliczny zalega płytko np. Wzniesienie Sławatycz, Łeby,
Mazursko- Suwalskie
Obniżenia- miejsca, gdzie
fundament krystaliczny zalega głęboko, np. Podlaskie, Nadbałtyckie, Nadbużańskie
Struktury paleozoiczne:
Orogeneza Kaledońska - częściowo
wypiętrzyła Sudety i G. Świętokrzyskie
Orogeneza Hercyńska - przyniosła ostateczne
wydźwignięcie Sudetów, północną cz. Gór Świętokrzyskich; Powstało zapadlisko Śląsko-
krakowskie póżniej wypełnione materiałem osadowym. Góry Świętokrzyskie uległy
popękaniu i odmłodzeniu, a intruzje magmy utworzyły na południu bloki
granitowe, które będą tworzyły trzon krystaliczny Tatr
Struktury kenozoiczne:
Największą strukturą gegologiczną są Karpaty.
Karpaty wewnętrzne - Tatry,
Pieniny, Podhale tworzą trzon krystaliczny
Fałdowanie alepejskie -
kulminacja przypadła na przełom paleogenu i neogenu w trzeciorzędzie. Powstały
Karpaty i zapadlisko Przedkarpackie, odmłodziły się Sudety i Góry Świętokrzyskie



Konkursy